Han Wezelaar - Saul and David (1973)
Han Wezelaar - Saul and David (1973)
Dit bekende bronzen beeld is een laat werk van Han Wezelaar, een van de belangrijkste Nederlandse beeldhouwers van de 20e eeuw. In "Saul en David" vangt Wezelaar het moment van uiterste psychologische spanning tussen de getergde koning en de jonge muzikant.
Het beeld toont koning Saul, gezeten op zijn troon, terwijl hij zijn speer vasthoudt – een subtiele verwijzing naar zijn innerlijke onrust en dreigende waanzin. Naast hem knielt de jonge David, volledig opgegaan in zijn harpspel. De compositie is meesterlijk: de verticale lijnen van Saul stralen autoriteit en starheid uit, terwijl de vloeiende vormen van David en zijn harp een zacht tegenwicht bieden.
De expressieve, bijna pasteuze textuur van het brons is kenmerkend voor Wezelaars latere stijl. Elke vingerafdruk en beitelstreek van de kunstenaar is zichtbaar, wat het werk een levendige en tactiele kwaliteit geeft.
Couldn't load pickup availability
- Stel een vraag over dit werk
- Free Home Delivery ✅
Material
Material
Bronze
Dimensions
Dimensions
11 cm high x 11 cm wide x 7 cm deep
Weight
Weight
0.55 kg
About the artist: Han Wezelaar
Pionier van de Autonome Beeldhouwkunst
Henri Matthieu (Han) Wezelaar wordt beschouwd als een van de belangrijkste wegbereiders voor de moderne, autonome beeldhouwkunst in Nederland. Waar veel van zijn tijdgenoten nog vastzaten in de "bouwbeeldhouwkunst" (beelden als decoratie voor architectuur), streefde Wezelaar naar beelden die op zichzelf stonden en hun eigen verhaal vertelden.
De Parijse Jaren: Van Zadkine naar Maillol
Zijn vorming vond grotendeels plaats in Frankrijk, wat hem een internationale allure gaf die in Nederland zeldzaam was.
- Het Expressionisme: In 1925 was hij in Parijs de allereerste leerling van de beroemde Ossip Zadkine. Hier leerde hij de kracht van expressieve, hoekige vormen en dynamiek.
- De Ommekeer: In 1929 vond er echter een radicale stijlbreuk plaats. Na ontmoetingen met grootheden als Aristide Maillol en Charles Despiau keerde hij het expressionisme de rug toe en omarmde hij een meer classicistische, rustige vormentaal. Hij zocht naar de essentie van de menselijke figuur: monumentaal, beheerst en tijdloos.
Een Centraal Figuur in de Kunstwereld
Bij zijn terugkeer naar Nederland in 1934 bracht Wezelaar een frisse, Franse wind mee. Hij was niet alleen kunstenaar, maar ook een invloedrijk organisator. Hij was jarenlang voorzitter van de Nederlandse Kring van Beeldhouwers en mede-organisator van de eerste grote Rodin-tentoonstelling in Nederland. Tijdens de Tweede Wereldoorlog toonde hij zijn principes door te weigeren zich aan te sluiten bij de door de bezetter ingestelde Kultuurkamer, wat zijn carrière tijdelijk stillegde maar zijn integriteit bevestigde.
Zijn Latere Stijl en "Saul en David"
Hoewel Wezelaar in de jaren '50 en '60 trouw bleef aan de figuratie terwijl de abstractie opkwam, ontwikkelde zijn werk zich in zijn laatste decennia naar een meer emotionele en doorwerkte stijl.
Het werk "Saul en David" uit 1973 is hier een perfect voorbeeld van. In plaats van de gepolijste gladheid van zijn eerdere jaren, zien we hier een "pasteuze" textuur: het brons lijkt bijna gekneed als klei, met zichtbare sporen van de hand van de meester. Dit geeft het beeld een psychologische diepgang en een menselijke kwetsbaarheid die kenmerkend is voor zijn late oeuvre.
Erfenis
Wezelaars werk is overal in Nederland aanwezig in de publieke ruimte. Bekende voorbeelden zijn het standbeeld van F.M. Wibaut in Amsterdam en de Rembrandt aan de Amsteldijk. Zijn werk is opgenomen in de belangrijkste museumcollecties, waaronder het Rijksmuseum, het Stedelijk Museum Amsterdam en het Beeldenpark van het Kröller-Müller Museum.