Kees Verkade - Brons crucifix op sokkel (1998) 2/8

Kees Verkade (1941–2020) was een van de meest vooraanstaande en geliefde Nederlandse beeldhouwers van de afgelopen decennia. Zijn oeuvre, dat wereldwijd wordt gewaardeerd, kenmerkt zich door een diepe fascinatie voor de menselijke figuur, beweging en de emotionele kracht van brons.

Opleiding en de Ontdekking van het Brons

Geboren in Haarlem, begon Verkade zijn artistieke reis aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag (1958–1963). Hoewel hij aanvankelijk reclametekenaar wilde worden, kwam hij door plaatsgebrek op de afdeling beeldhouwkunst terecht—een toeval dat bepalend zou zijn voor de rest van zijn leven. Onder begeleiding van meesters als Dirk Bus leerde hij de technieken van sculpturaal modelleren en de kunst van het patineren.

Internationale Doorbraak en de 'Jet Set'

Zijn carrière nam in 1969 een vlucht toen de beroemde Amerikaanse fotograaf David Douglas Duncan zijn werk ontdekte op een kunstmarkt in Haarlem. Duncan introduceerde Verkade bij zijn internationale netwerk, wat leidde tot exposities in Parijs en uiteindelijk zijn verhuizing naar Monaco in 1979. In Monaco groeide hij uit tot een vertrouweling van de prinselijke familie en kreeg hij de bijnaam 'hofkunstenaar van Monaco'.

Stijlontwikkeling: Van Beweging naar Primaliteit

De stijl van Verkade heeft door de jaren heen een opvallende evolutie doorgemaakt:

• Vroege periode: Focus op figuratieve, herkenbare voorstellingen van spelende kinderen, dansers en sporters. De figuren waren vaak slank en dynamisch, soms vergeleken met het werk van Giacometti.
• Late jaren '90 (De Torso's): Rond 1997 ontstond er een hernieuwde drang naar het modelleren van torso's, geïnspireerd door Franse grootheden als Rodin en Maillol. Werken uit deze periode, zoals de 'Chemin de Croix' (1998), tonen een ruwere, meer expressieve textuur waarbij de emotie direct uit de spierspanning en de 'huid' van het brons spreekt.
• Menselijkheid: Ongeacht de stijl, ademt zijn werk altijd menselijkheid en vangt het zowel de kracht van beweging als de kwetsbaarheid van het leven.

Iconische Werken in de Publieke Ruimte

Verkade liet een blijvende indruk achter in het straatbeeld met talloze monumentale beelden:

• 'Stadten' (1967): De bekende winkelende dames in Haarlem.
• Koninklijke portretten: Monumenten van Koningin Juliana en Prins Bernhard bij Paleis Soestdijk.
• Culturele iconen: Beelden van Louis Couperus in Den Haag en Johnny Jordaan in Amsterdam.
• Oorlogsmonumenten: Zoals het herdenkingsmonument 'Verlies, Verdriet, Verzet en Vrijheid' in Hardenberg.

Erkenning en Nalatenschap

Voor zijn uitzonderlijke bijdrage aan de kunst werd Verkade benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw en ontving hij hoge onderscheidingen in Monaco. Tot vlak voor zijn overlijden in 2020 bleef hij creëren; zijn laatste werk was een eerbetoon aan de zorgmedewerkers tijdens de coronapandemie.